Waarom “choose your battles” echt een rot advies is

Iedere relatie kent botsingen. Soms klein, soms groot, maar deze botsingen hebben altijd impact. We zien dit in ieder gesprek aan onze keukentafel. We zien ook de verbazing als de ene partner aan de ander vertelt wat een aanvaring of meningsverschil emotioneel met hem of haar heeft gedaan.

Vaak is de vraag die aan ons gesteld wordt: “als ik nu maar weet wat ik moet doen, dan komt het toch goed, dan komt een opmerking de volgende keer toch minder binnen?” Toch ligt de sleutel niet in nóg een nieuw communicatietrucje of in lijstjes met acties en reacties.

De oplossing ligt dieper: bij de overtuigingen die jij onbewust met je meedraagt over relaties, conflicten en ruzies. Die overtuigingen zijn vaak gevormd door je opvoeding, je omgeving, eerdere relaties en zelfs de films en series waar je naar kijkt. Zonder dat je het merkt, sturen ze jouw reacties en bepalen ze hoe je ruzie maakt, oplost of juist laat sudderen. Het lastige is: veel van die overtuigingen zijn compleet achterhaald en vaak zelfs ronduit ongezond. Ongezond voor jou, ongezond voor jullie relatie.

“Choose your battles” zet je op het verkeerde spoor

“Choose your battles” gaat eigenlijk uit van een paar nare overtuigingen:

• Conflict is slecht (spoiler: dat is het niet).
• Je partner kan je reactie niet aan.
• Het is niet veilig om je gevoelens en behoeften te delen.
• Liever op eieren lopen dan je partner boos maken.
• In een conflict is er altijd een winnaar en een verliezer.

Een rugzak vol bakstenen

Stel je voor: je draagt een rugzak. Elke keer dat je een conflict vermijdt, stop je een steen in je rugzak. Eentje voel je amper. Twee ook nog niet. Maar na jaren sleep je met een rugzak vol bakstenen en kun je amper nog overeind blijven.

Elke keer dat je denkt ‘laat maar’, gooi je een steen in je rugzak.

Zo werkt het ook in relaties. Op een dag voel je de last, en die drukt niet alleen op jou, maar ook op je partner en op jullie verbinding.

Waarom we dit toch doen

We doen dit uit angst: angst om afgewezen te worden. Misschien denk je “ik ben echt niet bang voor mijn partner”, maar diep van binnen zijn we dat allemaal een beetje.

Je brein fluistert: zeg dit maar niet, straks word je afgewezen.

Met “choose your battles” in je achterhoofd sus je de stem die je eigenlijk de waarheid vertelt: je bent bang voor afwijzing, of zelfs voor het verliezen van de liefde van je partner. En wat op korte termijn slim lijkt, blijkt op de lange termijn funest.

Jullie relatie is geen bokswedstrijd

Het idee van gevechten kiezen maakt van je partner automatisch je tegenstander. Maar een relatie is geen bokswedstrijd. Denk eens aan trouwgeloften: niemand zegt “ik beloof je lief te hebben, en als we ruzie hebben, beloof ik dat jij de verliezer bent”.

Ik beloof je lief te hebben… en als we ruzie hebben, beloof ik dat jij de verliezer bent.

Een gezonde relatie werkt als een team. Als de één scoort, wint de ander mee. En als je samen verliest? Dan verlies je in elk geval niet alleen.

Tijd voor een reality check

Misschien herken je het wel: je slikt dingen in, uit angst dat je partner je reactie niet aankan, of omdat je bang bent dat het uit de hand loopt. Stel jezelf eens deze vragen:

• Was er een moment waarop onze conflicten scherper werden, of was dat altijd al zo?
• Welke gedachten of emoties slik ik de laatste tijd in?
• Waar ben ik bang voor: dat wat ik zeg niet geaccepteerd wordt, of dat ik word afgewezen?

Een goed gesprek is geen strijd. Een goed gesprek is de snelste weg terug naar verbinding.

Geen slimme levensles

“Choose your battles” klinkt misschien als een slimme levensles, maar in de praktijk bouw je er vooral een rugzak vol keien mee. En die rugzak wordt zwaarder en zwaarder, totdat jullie er samen onder bezwijken. Dus nee: kies niet voor de battle, maar kies voor elkaar. Kies voor jullie als team. Want dat is uiteindelijk de enige manier waarop jullie allebei winnen.